Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; clsMsDocGenerator has a deprecated constructor in /home/1001korteverhalen-nl/1001korteverhalen.nl/includes/classes/msDocGenerator.class.php on line 65
Korte verhalen & Korte verhaaltjes vind je op 1001KorteVerhalen.nl!

Korte verhalen

Zet ook uw verhalen op 1001KorteVerhalen.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

U bent hier:

Welkom op 1001KorteVerhalen.nl

Hier op 1001KorteVerhalen.nl kunt u gemakkelijk de leukste korte verhalen vinden. Er staan op dit moment 1.663 verhalen op de site. We hebben ze voor u verdeeld over diverse categorieën, zoals bijvoorbeeld kinderverhalen, romantische verhalen of waargebeurde verhalen.

Ook kunt u uw zelf geschreven verhalen insturen, zodat anderen deze kunnen lezen en hierop hun reacties kunnen geven. Bij elk verhaal heeft u de mogelijkheid om dit direct uit te printen of uw waardering te geven.

We wensen u veel plezier op 1001 Korte Verhalen.nl!

Verhaal van de dag

  • 17/11/2020 Nachtmerrie

    Ik open mijn ogen en kijk om me heen. Inktzwarte duisternis. Angst overvalt me niet dus dit moet een normale ervaring zijn. Ik kan me niet herinneren wat ik hiervoor deed en hoe ik hier terechtkom. De duisternis begin lichtjes te wijken en de maan komt vrij achter de wolken. Rond me heen hangt een dichte mist en ik kan enkele meters ver kijken. Ik bevind me op een straat die me niet bekend voorkomt. Door de mist kan ik geen kenmerken vaststellen om mijn positie te bepalen. In de verte huilt er een grommend dier dat me doet denken aan een wolf. De rillingen lopen nu toch over mijn lichaam en ik begin me zorgen te maken. Waar ben ik en hoe ben ik hier terechtgekomen.

    Reddie F.
  • 18/11/2020 De schilpad en de ondergaande zon

    De schildpad en de ondergaande zon.

    Roel
  • 19/11/2020 Koude douche

    Niet bepaald spraakzaam was ze. Op MSN hadden ze avonden – en nachten- lang gepraat over ditjes en datjes, hun gespreksstof leek onuitputtelijk. Tijdens die conversaties had hij wel eens gedacht dat ze de ware voor hem was, maar niets bleek minder waar. Ze had een vreemde stem, het leek alsof ze met volle mond praatte en voortdurend een stukje van het één of ander achterop haar tong had liggen. Een ergerlijk hoog en onstabiel stemmetje was het. En ze was wat dikker dan op de foto die ze hem stuurde. ‘Wat dikker’.. Hij hoorde het zichzelf denken, wetend dat het een understatement betrof. “Even naar de wc”, zei hij – mompelde hij, zich niet druk makend om de tactloosheid, de lompe toon waarop hij haar aansprak. Aangekomen bij het urinoir ritste hij zijn broek open, zuchtte eens diep en deed uit frustratie zijn best het zeepblokje door de gaatjes in de porseleinen bak te pissen. Even dacht hij eraan er tussenuit te knijpen. Dat zou erg gemeen zijn. Maar zij heeft zich, achter haar computer zittend, beter voorgedaan dan ze is. Véél beter. Bijna ging hij met zijn schuldgevoel in discussie; zou zijn laffe vlucht door de achterdeur van het restaurant opwegen tegen de wanhopige streek die ‘de vrouw van zijn dromen’ hem geflikt had? Uiteindelijk had ze het vast gedaan uit wanhoop, op zoek naar een beetje aandacht en belangstelling. Hoe zielig ook, in zijn van teleurstelling en woede vervulde hoofd was weinig plaats voor mededogen. Hij had zich nog niet eerder te goed gevoeld voor een meisje, maar dit monster, dit mormel zouden ze moeten opbergen. Hij was ergens verbaasd geweest dat ze het etablissement niet uit werden getrapt wegens het ontnemen van de eetlust van alle mensen die haar in het voorbijgaan hadden zien zitten. Met d’r bolle pens. Hij heeft een hekel aan dikke mensen die geen moeite doen om zich fatsoenlijk te kleden naar hun postuur. Hij vond het ronduit misselijkmakend om te moeten zien dat een extralarge-sweater ook als naveltruitje dienen kan.Tijdens het eten had hij zijn blik doen dwalen tot hij onder haar trui een witte geaderde balg tevoorschijn zag komen. Misschien had hij te hoge verwachtingen gesteld, had hij zo veel over haar gedroomd dat de werkelijkheid wel tegen móest vallen. Hij ritste zijn broek weer dicht. Nee, dit drama was – hoe dan ook – aan haar te wijten.

    Boermetkiespijn
  • 20/11/2020 Ouder worden

    Over ouder worden en je plaats in het leven.

    Verteller
  • 21/11/2020 bite deel 2

    En kreeg een keihard stomp met de achterkant van het pistool, in mijn ribben. Ik voelde het bloed omhoog komen, langs mijn keel. Maar slikte het weer door. Door de tranen was mijn zicht wazig, maar net niet wazig genoeg om te zien, dat Dave en Steven echt heel boos waren. “nog niet genoeg geleden” zei Steven op een boze en gemene toon. Dave pakte een scalpel en opeens voelde ik een scherpe pijn, en bloed druppelen langs mijn voeten. Ik probeerde mijn voeten te bewegen, maar ik voelde niks in mijn voeten, alsof ik slaapvoeten had. Ik probeerde niet te laten zien hoeveel pijn het deed, maar dat ik op mijn onderlip beet zei al genoeg. Dave kwam naar me toe gelopen, en veegde mijn tranen weg. “geloof me dit is nog lang niet over, je zult gaan wensen dat je dood was.” hoorde ik hem met een gemene stem zeggen. Ik wou erop reageren, maar besefte dat ik dat niet kon. In mijn hoofd zei ik hardop “geloof me dat wil ik al heel lang”. Door een klein raampje zag ik dat het nacht was geworden, mijn handen werden strakker vastgebonden en ik kreeg een doek in mijn mond. Dave en Steven liepen weg en deden de deur met een keiharde klap dicht en op slot. Weer begon het te regenen maar dit keer was het anders, het was geen warm zachtjes tikkende regen maar kille en harde regen. Langzaam huilde ik mezelf in slaap.

    angela-xx
  • 22/11/2020 de oorlog om kerst

    het was 14 december 1 jaar na christus op de noordpool bij het stadje Kerst. De blauwe elven uit het oosten en de gele elven uit het westen stonden klaar om tegen elkaar te vechten in kerst, waar de rode elven woonden. De dag daar na op 15 december barste het vechten los. De rode elven wonnen steeds maar raakte uitgeput en verloren. het werd eindelijk nacht zodat de rode elven konden uitrusten en de andere elven zich konden klaar maken voor de strijd. Ook de rode elven deden dat. Na een paar uur vechten de volgende dag won geel heel veel maar rakte uitgeput en zo ging het elke dag maar dan met een andere kleur. En elke nacht werd er geoefend en uitgerust. maar 25 december stopte het vechten eindelijk. De rode en gele elven wouden niet meer vechten en de blauwe elven wouden vrede en dat gebeurde ook. en opeens…………………. De blauwe en gele elven werden groene elven en de rode elven werden samen één Kerstman en zo is kerst ontstaan…………………… de Kerstman schrok wakker, ó nee elke keer als hij dat verhaal droomde zou het snel kerst zijn. Hij moest snel zijn als hij alles nog zou willen regelen. Hij rende zijn bed uit en kleedde zich in 2 seconde om snel ontbijten in 10 seconde. Hij vroeg aan een elf of de pakjes al klaar waren. Het antwoord van de elf was : er moet nog een die moet u maken. Ó ja dat was ook zo voor mijn opvolger want ik moet nog 20 jaar en dan is het tijd voor een vervanger, want ik begin na 2013 jaar wel een beetje oud te worden dus als jij dat pakje krijg…………………………….
    De Kerstman zei: is de arrenslee al klaar en de rendieren? vooral Rudolf? En het briefje voor in het pakje en is de plek van het pakje al geregeld? Kerstman hou op!!!!!!!!!!! Hu wat is er elf?

    emma groot
  • 23/11/2020 Halloween avond

    Het was 31 oktober 2015,
    het was de avond van Halloween de griezeligste,

    horseloverr
  • 24/11/2020 De hond die wou dat hij een kat was

    Ik was een kadootje voor de zesde verjaardag van Doortje. Toen haar papa en mama mij kwamen halen had mijn moeder gezegd: 'Zoon, je zult een fijn huis krijgen om in te wonen. Er zal goed voor je gezorgd worden. Jij moet altijd een brave hond zijn.' Zo wist ik meteen wat ik was: een hond. Ik werd in een rieten mand gestopt en in een auto gezet. Vond ik niet leuk. Honden moeten lopen, toch?
    Toen de auto stopte werd ik uit de mand gehaald, kreeg een grote strik om mijn nek en werd op het grindpad gezet.

    Irene O.
  • 25/11/2020 Er was eens...

    Eens op een mooie dag, midden in de week liep een eenzame vrouw langs het bospad. Zij genoot van de stilte die haar omringde. Het enige dat ze hoorde waren de vogels die met elkaar bekvechten, het ruizen van de bladeren die fluisterend haar naam noemden. Maar zij hoorde alleen het geritsel van die bladeren, het ruizen van de wind door de bomen, het gekrakeel van de vogels.

    Leny Kruis
  • 26/11/2020 Horror claus

    Toen op dat moment wordt een zak door de schoorsteen gegooid. En Sven werdt doodsbang, straks is het frostie de verschrikkelijke sneeuw pop. Maar het is de zelfs Frostie niet, maar de verschrikkelijke Horror claus, hij moord alle kinderen uit. En hij begint eerst bij Sven en dan bij de rest van de buurt. Maar na een paar minuten rent Sven als de bliksem naar de kamer van zijn ouders, maar het lijkt of er geen einde aan komt, door de gang gaat steeds verder weg. En hij hoort een eten. De ho-horror: riep hij. Horror claus als hij de krakende trap op komt. Sven moest huilen. Was hij maar bij papa en mama. En had ik die horror film maar niet gekeken, dan was dit niet gebeurt. Nu is het ongeveer 03:10, En moet het horror nu echt beginnen. Maar ik wil dat het nu stopt. Na een kwartier was hij bij de slaapkamer van zijn ouders. Hij smeet de deur open en zag dat er alleen een bed stond en het raam was dichtgetimmerd. Maar waar waren zijn ouders. Nou ze zijn weggegaan zonder mij weggegaan zonder mij of heeft de horror claus mijn ouders ontvoerd? Maar, maar dat kan niet waar zijn ze, ze moeten nog in leven zijn, het moet wel. Opeens zag Sven er bruef op het bed liggen. Hij maakte de brief open. En las de brief voor. " Sven, als je je ouders levend terug wilt zien. Moet je eerst 5 opdrachten doen. En als je het niet doet, ga ik je ouders vermoorden en jou ook. Getekend door de horror claus. Sven deed het briefje in zijn zak. En liep naar de eerste opdracht. En las weer een brief. "Sven, deze eerste opdracht moet je zonder moeite lukken zo niet dan zijn de handen van je ouders eraf. Je doet het zo. Zorg dat je de clownboom heel mooi versierd en de piek moet er zonder leuk op te komen. En zie je de 2de en het derde opdracht. Getekend door de horror claus. En zo gezegd zo gedaan. Hij deed eerst de lichten om de clownboom en dan de ballen erin hangen. En dan als alles en dan als laatste de piek erop. Sven krijgt de piek er niet op. Hij is te klein om er bij te komen. Sven hoort de horror claus en hij sneed de handen van zijn ouders eraf en gooide hun handen naar Sven toe. Sven begon te gillen. Neeeee mam pap het spijt me. Hij veegde zijn tranen weg. En deed de tweede en derde opdracht goed. De volgende brief ligt in de boekenkast. In de tarzan boek. Sven las de brief. "Sven voor de laatste opdracht is.... leest Sven dat goed!. Hij moet zijn poes dood maken. Anders dood de horror claus mijn ouders. Sven besloot om niks te doen. En toen kwam de horror claus met Sven zn ouders aangelopen. De horror claus sneed ineens de kelen door van Sven zn ouders.
    Neeeeee mam pap. Ga niet dood ik wilde niet dat jullie dood zouden gaan. Het spijt me. Sven pakte een mes uit de keuken en stak die in het hart van de horror claus. En stierf van de messteek. Sven hoorde de stem van zijn moeder.

    Wens22

Verhalen per maand

  •  
  •  
  •  
  •  

Laatste nieuwsberichten

  • 22-09 - Zij zijn duurzaam van zichzelf

    Duurzaamheid is voor de rijken en dat maakt het zo krom. Zij hebben zonnepanelen en een warmtepomp – een flinke investering stuk voor stuk. Vervolgens besparen ze geld en gaan z...

  • 09-09 - Het ongelooflijke verhaal van Louis Zamp...

    Dit verhaal is waargebeurd, maar het is moeilijk voor te stellen. Louis Zamperini zou je misschien een kat met negen levens willen noemen, maar de martelgang die deze held heeft...

Bekijk oudere nieuwsberichten »


Merknamen en domeinnamen eigendom van Internet Ventures Ltd - website via licentie in beheer door Volo Media Ltd