Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; clsMsDocGenerator has a deprecated constructor in /home/1001korteverhalen-nl/1001korteverhalen.nl/includes/classes/msDocGenerator.class.php on line 65
1001 Korte Verhalen & Verhaaltjes - Verhaal 'Over een oma die geadopteerd werd' door Irene O.

Korte verhalen

Zet ook uw verhalen op 1001KorteVerhalen.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht

Over een oma die geadopteerd werd

Wanneer een mens zo oud is als ik, dan is er niet veel familie meer over. Ik heb nog een zus en een broer, en dichterbij een zoon en twee kleinzoons. Wat ik aan een beetje neven en nichten heb woont ergens in mijn land, maar ik heb geen idee waar. Ik heb ze soms al tientallen jaren niet meer gezien of van hen gehoord.

Ik heb familie nooit gemist; het is zo in een leven dat ieder zijn of haar weg gaat; dat ieder een eigen leven opbouwt, zoals ik een eigen leven opbouwde. Mijn leven bestaat al jaren uit schrijven, uit het maken van kleine wereldjes die ik bedenk in mijn hoofd en hier opschrijf. Het zijn kleine momenten waarop ik even niet aan mijn tafel zit te schrijven, maar weg ben in een fantasie van iets of iemand anders.

Ik denk dan dat mijn leven goed is en dat ik tevreden moet zijn met wat ik voor mezelf gemaakt heb. Schrijven en reizen - op die reizen mensen ontmoeten, ermee praten, lachen en zingen en dan ... vergeten. Oh ja hoor, soms denk je nog wel eens aan ze met een kleine glimlach, maar eigenlijk passen ze niet in je leven.

Er waren een paar prachtige bruine ogen van een jong meisje voor nodig op die hete dag in Turkije in juli om mijn hele idee van familie - van mijn eigen bescheiden leven - op zijn kop te zetten. Ik had haar al een dag of wat gezien, met haar familie - een papa met een grijs baardje, een mama die altijd elegant gekleed van alles regelde en deed, een enorme energie uitstralend, twee grote mooie kerels, en een aardige en beschaafde jongen van een jaar of 13. Hij was het die mij als eerste groette en me een hand gaf, even bij me kwam zitten voor een kort praatje. Ik was verrast -- welke jongen in mijn land doét nou zoiets?? Wel, hij was niet van mijn land; een jonge Turk, die geboren en getogen was in België en met wie ik Nederlands kon praten.
Later bleek dat de hele familie beschaafd was.

Ja, dat meisje... lang ravenzwart haar, een mooi ovaal gezichtje. Ze lachte vaak naar me, verlegen eigenlijk. Natuurlijk lachte ik terug. Ze kwam altijd dicht bij me staan wanneer ik zong en ik dolde met haar in het zwembad.

Opeens was daar het moment, een zó onverwacht moment dat mij - wanneer ik eraan terugdenk - een mooi en warm gevoel geeft. Ze kwam bij me met haar mama. Ze wilde me wat zeggen én wat vragen.
Ze vertelde me dat ze vriendinnetjes heeft die een oma hebben; ze hoorde dan van de een: oh ik ga vanmiddag met mijn oma winkelen; en een ander die zei: ik ga vannacht bij mijn oma logeren. En dat was dat meisje triest ... zij had geen oma en ze wilde er ook zo erg graag eentje hebben.

"Ik vind u zo lief, wilt u mijn oma zijn, alstublieft", vraagt ze. "Ik wil ook zo graag ook een oma hebben".

Ik deed waarschijnlijk heel even mijn ogen dicht. Een vraag zo speciaal en zo onverwacht... ik voelde warmte in mijn hart en ik kon natuurlijk maar één ding
zeggen: "ja natuurlijk wil ik je oma zijn". Twee armen om mijn nek, kusjes op mijn wangen. Ik was geadopteerd.

De dagen erna kon ik oma voor haar zijn. We babbelden wat af samen en op het Suikerfeest zong ik als een extraatje, na mijn laatste lied, speciaal een klein Nederlands liedje voor haar. Ik riep haar bij mij op de vloer en liet haar gaan zitten. Ik zong voor haar alleen: "Ik zou je het liefste in een doosje willen doen" en alle andere mensen mochten meeluisteren. Wat straalden haar ogen.

Ik zal haar en haar familie weer zien; ze wonen niet echt dicht bij mij in de buurt, maar kilometers tellen niet. Wat wel telt is dat zij allen een plekje in mijn hart innemen. Wat ook telt - en niet zo'n klein beetje ook, is dat dit meisje tegen haar vriendinnen zal kunnen zeggen: "oh maar ik heb ook een oma hoor, ik heb een oma die kan zingen en die verhaaltjes schrijft."

Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Irene O.

Geplaatst op

07-02-2016

Over dit verhaal

Het zal je maar overkomen! Als oma geadopteerd worden...

Geef uw waardering

Er is 8 keer gestemd.

Social Media

Tags

Omalooskind

Reacties op ‘Over een oma die geadopteerd werd’

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Laatste nieuwsberichten

  • 22-09 - Zij zijn duurzaam van zichzelf

    Duurzaamheid is voor de rijken en dat maakt het zo krom. Zij hebben zonnepanelen en een warmtepomp – een flinke investering stuk voor stuk. Vervolgens besparen ze geld en gaan z...

  • 09-09 - Het ongelooflijke verhaal van Louis Zamp...

    Dit verhaal is waargebeurd, maar het is moeilijk voor te stellen. Louis Zamperini zou je misschien een kat met negen levens willen noemen, maar de martelgang die deze held heeft...

Bekijk oudere nieuwsberichten »


Merknamen en domeinnamen eigendom van Internet Ventures Ltd - website via licentie in beheer door Volo Media Ltd