Korte verhalen

Zet ook uw verhalen op 1001KorteVerhalen.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht

De "oude" verplichting

De feestavonden van de rittensporters zijn voorbij, maar het jaarlijkse huldigingstafereel van kampioenen staat me nog helder voor de geest. Niet omdat het zo spectaculair was, integendeel het was slaapverwekkend. Sinds de Flintstones, Donald Duck en Paerehat bekend werden, is er niets veranderd: Een toespraakje, een weinigzeggend bekertje of bewijsschrift met een bos bloemen. Tenslotte als bekroning: Een klef bestuurslid, die jouw wil aflebberen.
Is dat nou de dank aan onze kampioenen? De equipes die bekend staan om hun reglementskennis, hun oplettendheid en hun doortastendheid in het oplossen van vallen? We hebben toch op school geleerd dat na overstromingen, deze personen met schop en kruiwagen de dijken weer herstelden, dat ze tegen de Spanjaarden vochten, dat ze met Michiel de Ruyter alles en iedereen overwonnen en ons gewest, stukje bij beetje inpolderden.
Ik heb nog even het standaardwerk ”Hoe eer ik een kampioen” bekeken en daarin zie je huldigingen op niveau, zoals: Onze soortgenoten autosporters in de Formule 1, die naast pronkschalen ook nog met een Methusalem champagne, elkaar nat mogen spuiten. Of neem het kampioenschap van het 5e voetbalelftal van Boerenhol met een optocht, vooraf gegaan door een muziekkorps en cheerleaders. De titelhouders gezeten op een wagen verschanst achter de bierkratten en kleurrijk besmeurd met confetti. Nog treffender is dat bij de ringrijders waar de winnaar van de dag wordt gejonast door de groep deelnemers en drie keer in de lucht wordt gegooid. De prijs bij het ringrijden is de pollepel en een fles jenever. De zegevierder giet de jenever in de grote lepel en gaat vervolgens alle deelnemers langs om ze hieruit te laten drinken.
Onze huldiging nieuwe stijl zou er zo uit kunnen zien: Schuif het achterste van de kampioen in een Maserati Grand Cabrio, met 450 briesende paarden onder de kap. Laat hem/haar de 26 km lange Stelvio Pas, de beste autoweg ter wereld, gaan berijden tussen Italië en Zwitserland. Start aan de Italiaanse kant de 1846 m hoge klim door de bergen met zijn 48 haarspelden, zijn snelle bochten en de uitdagende rechte stukken. Op de top wacht dan, nadat de adrenaline is bezonken, een adembenemend panorama, terwijl de nummer-een zich te goed mag doen aan kaviaar en kreeft. Helaas, de rittensportclubs met hun armoedzaaierige financiën moeten het laten bij deze droom en wij... Wij keren terug naar de oude verplichting.

Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Leen

Geplaatst op

12-07-2019

Over dit verhaal

Een parodie op de saaie kampioenshuldigingstaferelen in sommige sporten. Hier wordt de draak gestoken met sommige gebruiken in de autorittensport en dat noodgedwongen op feestavonden om iemand in de bloemetjes te zetten.

Geef uw waardering

Er is 1 keer gestemd.

Social Media

Tags

Autorittensport Feestavond Hilarisch Kampioenen

Reacties op ‘De "oude" verplichting’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit verhaal, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Laatste nieuwsberichten

  • 22-09 - Zij zijn duurzaam van zichzelf

    Duurzaamheid is voor de rijken en dat maakt het zo krom. Zij hebben zonnepanelen en een warmtepomp – een flinke investering stuk voor stuk. Vervolgens besparen ze geld en gaan z...

  • 09-09 - Het ongelooflijke verhaal van Louis Zamp...

    Dit verhaal is waargebeurd, maar het is moeilijk voor te stellen. Louis Zamperini zou je misschien een kat met negen levens willen noemen, maar de martelgang die deze held heeft...

Bekijk oudere nieuwsberichten »


Merknamen en domeinnamen eigendom van Internet Ventures Ltd - website via licentie in beheer door Volo Media Ltd