Straks

Ook al gebeurt het pas straks kan ik nu al beschrijven wat er gat gebeuren.

Alle emoties razen door me heen.
Ik weet het nu al ik moet zo wel m'n gevoelens en mening uiten.

Misschien jank ik dan wel als een baby, maar ik zit daar niet zomaar.

Ik zit daar, omdat....

Ik heb nu al moeite om deze zin af te maken.

Moet je nagaan straks moet ik daar zitten met iemand van het zorgteam en m'n pleegmoeder...

Gister voelde ik de zenuwen al opkomen en heb de hele nacht niet kunnen slapen.
Het enige wat ik toen kon doen was hopen. Hopen dat dat een goed einde wordt.
Dat het een einde va dit verhaal wordt.