Vakantie bij de rivier

“Je hebt jouw hart aan de goede kant, nu je verstand nog!” zei mijn moeder
tegen jouw moeder op vakantie bij de rivier. En ze vroeg zich af waarom de blauwe jurk vloekte met de vloerbedekking van de boot die de golven trotseerde. Ik was niet weemoedig, daar was ik te jong en onbevangen voor. Ik had de werkelijkheid aan mijn zijde.
Om aan de aandacht van de vrouwen te ontsnappen droeg ik in het geheel geen kleren, zelfs geen pet op mijn gezonde hoofd. En ik keek niet naar de horizon, omdat de achtergrond een afgrond was, en de maan de spiegel van mijn dromen bleef.
En ik hoorde hoe de dieren zwegen, in een droomwereld gelegen.
Ik bleef zwijgen in mijn horizon, want ik kende geen weemoed, en ik was niet verlegen.
“Je hebt jouw hart aan de goede kant, nu je verstand nog!” zei jouw moeder
tegen mijn moeder op vakantie bij de rivier. En ze vroeg zich af waarom het gras groen was.
 


...